Όχι μόνο εύηχη και πλούσια, αλλά και το πολιτισμικό πλαίσιο στο οποίο βάζεις τον γιο σου και εμάς που τυγχάνει να είμαστε κοντά είναι υπέροχο, γεμάτο λεπτές, μαγευτικές ευαισθησίες.
Τα δικά μου Ελληνικά είναι σκουριασμένα, και όχι μόνο αυτό: μου ήταν σημαντικό (ακτιβιστικό ακόμα) να αναπτύξω τρόπο διδασκαλίας στην Κυπριακή διάλεκτο, με αποδοχή των ελλείψεων και προσμείξεων της για χάρη μιας πολιτικής αμεσότητας: οι φοιτητές μου οποιο ιδίωμα ή και γλώσσα θέλουν ας χρησιμοποιήσουν, φτάνει να εκφραστούν. Φτάνει να αρχίσουν να βρίσκουν ένα δικό τους τρόπο. Τους είναι τόσο δύσκολο (της γενιάς των κινητών τηλεφώνων και των apps, των fake news και της μασημένης εκμεταλλευτικής πληροφορίας) που η διδακτική μέθοδος μου γύρω από την οπτική κουλτούρα ειναι να παραδειγματίζω ένα γλωσσικά μη-ενοχικό αναλυτικό σίφουνα: να καλλιεργώ τρόπους ουσιώδους ανταπόκρισης και εντατικής επεξεργασίας, όσο σφαιρικά μπορώ προς ότι βρω μπροστά μου, με ότι εργαλεία έχω διαθέσιμα.
Συνειδητοποιώ μέσα από τις συναντήσεις μας πως αυτή η προσέγγιση είναι για να αντιμετώπισει τη γλωσσική ανασφάλεια και φτώχια νεαρών ατόμων τα οποία έχουν αποξενωθει, μέσω εκπαιδευτικών παρατράγουδων, από το μητρικό τους ιδίωμα και τα εκφραστικά τους ένστικτα. Αλλά ίσως μπορώ / πρέπει να κάνω κάτι καλύτερο για το παιδί μου και τα παιδιά που έρχονται στο Είμαστε. Ας μην επέλθει τέτοια αποξένωση, ας υπάρξει καλύτερη σχέση με τη γλώσσα από την αρχή.
Published by nee
I sought meaning in academic research about conflict transformation in relation to art and media history, and efforts for recovering the commons (PhD Cultural Studies with the London Consortium). I worked and taught with a number of universities, art-centers and internationally funded programs with increasing focus on free and open source technology, until a child reactivated my connection with a circle of heart-giving art educators in Brasil and helped me see what the Situationists' meant with their rejection of alienated labour. My child and I started mapping out and learning from the bravest and most meaningful art-educational initiatives around the world, and we've been focusing on holding space and community for free play, towards what Silvia Federici describes as a re-enchantment. Through my own learning path (including on-going training in Waldorf and Forest school teacher training, What Future for Education, London Institute of Education 2019; Hand in Hand Professional’s Intensive 2020) I have come to see learning as a state of being that is meaningfully embedded and present in its social setting, prioritising applied responses to local and community needs, and contributing to each other’s creative, practical, scientific, emotional and other developmental processes through a recognition of the abundant nature of the necessary resources, materials, information, peer-to-peer learning, and tools. | neeii.info
View all posts by nee
allonan 
Το σημαντικό είναι η έκφραση σε οποιαδήποτε γλώσσα και με την τριβή με τη γλώσσα θα επέλθει και ευγλωττία.