Η γλώσσα σου είναι πανέμορφη

Όχι μόνο εύηχη και πλούσια, αλλά και το πολιτισμικό πλαίσιο στο οποίο βάζεις τον γιο σου και εμάς που τυγχάνει να είμαστε κοντά είναι υπέροχο, γεμάτο λεπτές, μαγευτικές ευαισθησίες. Τα δικά μου Ελληνικά είναι σκουριασμένα, και όχι μόνο αυτό: μου ήταν σημαντικό (ακτιβιστικό ακόμα) να αναπτύξω τρόπο διδασκαλίας στην Κυπριακή διάλεκτο, με αποδοχή των ελλείψεων… Continue reading Η γλώσσα σου είναι πανέμορφη

Zito post-patriarchy – Ζήτω αγαπητοί Ασσιώτες/ισες: Αντωνάκης Χατζηχρήστου, Μάμμαρι 1931-2019.

Obituary 16/8/2019 Έγραψα κάτι για τον παππού μου, για σας & για όποιον θέλει να το διαβάσει, έγραψα το πρώτα στα αγγλικά επειδή αρεσκουν του τα αγγλικά, & επειδή είμαι περήφανη (privileged) που μου έμαθε τη διεθνή γλώσσα. -- the language to talk back to power (Dear Assiotes and Assiotisses.., no, I'm joking / αστειευκουμαι!)… Continue reading Zito post-patriarchy – Ζήτω αγαπητοί Ασσιώτες/ισες: Αντωνάκης Χατζηχρήστου, Μάμμαρι 1931-2019.

perhaps it’s the nihilism, OR “If I were to start over, I would have been researching public fountains”

The following is written in response / review to the State of the Monument (Nov 20, 2018 organised by the Cultural Studies and Contemporary Arts Lab, European University, Cyprus) via Loizidou, C. (2014) Commemoration, Public art and Memorial Politics in Cyprus, 1901-2013 [thesis] If monuments are about asserting or compensating for insecure regimes, then I… Continue reading perhaps it’s the nihilism, OR “If I were to start over, I would have been researching public fountains”